The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











11/10/2012

Fullmetal Alchemist: Brotherhood Box 1

Fullmetal Alchemist: Brotherhood Box 1

Yasuhiro Irie, Tsutomu Yabuki, Kiyomitsu Sato, Hiroshi Iketomi, Keiko Oyamada, Ikuro Sato,...
Iemasa Kayumi, Vic Mignogna, Romi Pak, Kent Williams, Rie Kugimiya, Maxey Whitehead, Shinichirô Miki, Travis Willingham, Colleen Clinkenbeard, Fumiko Orikasa, Kenta...
Zie meer details
Beginnen aan een nieuwe animeserie is een grote beslissing. Je weet namelijk dat je er wel even zoet mee bent als de serie bevalt, maar de teleurstelling kan groot zijn als die tegenvalt.




Daarnaast is de hoeveelheid anime zo gigantisch dat een keuze maken erg moeilijk kan zijn. Gelukkig maakt Fullmetal Alchemist: Brotherhood dit ‘vermoeiende’ proces wat makkelijker, want dit is één van de makkelijkste keuzes die je ooit zult maken: niet nadenken, gewoon kijken!

Zoals je wellicht al weet bestaan er twee verschillende animeseries geïnspireerd op de manga Fullmetal Alchemist van Hiromu Arakawa. Ik zal me in deze recensie echter volledig richten op inhoud van de nieuwste iteratie. Voor meer info over de verschillen en overeenkomsten tussen de series, manga en films die zijn verschenen, verwijs ik je door naar de recensie van de laatste film: Fullmetal Alchemist: The Sacred Star of Milos.

Fullmetal Alchemist: Bortherhood dus, een serie gemaakt door de veteranen van studio Bones, bekend van o.a. Wolf’s Rain, Eureka Seven en Soul Eater. De visuele stijl vertoont dan ook sterke overeenkomsten met deze series, maar weet zich toch te onderscheiden door een uitgebreid kleurenpalet, dynamische beeldvoering en beeldtrucjes die uniek zijn voor de serie. Het houdt een beetje het midden tussen Wolf’s Rain en Soul Eater: de animaties zijn meer volwassen en gedetailleerd dan laatsgenoemde, maar minder donker dan Wolf’s Rain. Hetzelfde kan gezegd worden van de inhoud: hoewel de aangesneden thema’s soms best zwaar en diepgaand zijn, is er altijd ruimte voor humor en flauwe grappen. Brotherhood lijkt dan ook een allemansvriend te zijn: er is voor allen wel iets genietbaar in te vinden. Grootse, intense gevechten? Check. Interessante personages? Check. Een overtuigende verhaallijn met vele zijtakken? Check! Denk echter niet dat Brotherhood een serie is die veel probeert, maar uiteindelijk kant noch wal raakt. Nee, dit is een tot in de puntjes verzorgde anime die op alle vlakken de juiste snaar weet te raken, waarbij de afzonderlijke aspecten even goed werken als de som der delen.

De belangrijkste pijler van Brotherhood, en Fullmetal Alchemist in zijn geheel, is de relatie tussen de twee hoofdpersonages Edward en Alphonse Elric (Ed en Al). Het zijn hun avonturen die we volgen in de serie en de relatie tussen de twee broers staat centraal in al hun ontmoetingen met de vele verschillende personages die de wereld van FMA rijk is. Al van jongs af aan zijn de twee geïnteresseerd in Alchemy, een kruising tussen magie en scheikunde. Alchemists gebruiken hun krachten en scheikundige kennis om de elementen naar hun wil te buigen en ze om te vormen naar eigen inzicht. Denk daarbij aan het creëren van een brug van ijs uit water of het verhogen van de dichtheid van luchtmoleculen om de vlambaarheid te vergroten bij contact met vuur. Om het gebruik van Alchemy in goede banen te leiden zijn de State Alchemists gecreëerd, een elite groep Alchemymeesters die misbruik van Alchemy tegengaan en afstraffen. Het is Ed’s droom om State Alchemist te worden en zo een afschuwelijke gebeurtenis uit zijn jeugd recht te zetten: hij en Al probeerden toen ze jong waren hun overleden moeder terug te brengen met Alchemy. Verscheurd door het verlies begingen zij zodoende de grootste overtreding van de Alchemy-regels: menselijke transmutatie. Hoewel bekend is uit welke elementen het menselijk lichaam is opgebouwd, is het transmuteren van een mens praktisch onmogelijk, alsook een groot taboe. De poging faalt dan ook jammerlijk met als resultaat dat Al zijn lichaam verliest en Ed zijn been. In een wanhopige poging zijn broertje te redden offert Ed een arm op en hecht Al’s ziel vast aan een harnas. Ed krijgt vervangende metalen ledematen aangemeten, maar is vastberaden een manier te vinden om zijn en Al’s lichaam terug te krijgen.



Hij wordt hierin bijgestaan door een gigantisch palet aan kleurrijke personages. Je kan geen stereotiep bedenken of de artiesten van Bones hebben er hun eigen twist aan gegeven. Er zijn maar weinig personages die geen uitgewerkt achtergrondverhaal kennen en meeleven met hen is dan ook geen keuze, maar een natuurlijke reactie als gevolg van de hoge kwaliteit. Beslissingen die ze nemen komen nooit geforceerd of ongeloofwaardig over: je begrijpt ze, hun acties zijn ongekunsteld en al snel ga je van ze houden alsof je ze al jaren kent. Belangrijk hierbij is dat geen enkel personage zwart-wit is, het grijze gebied in FMA: Brotherhood is bijna alomvattend, zelfs de meest nobele personages hebben geen schone lei en hun geschiedenis achterhaalt ze vaker dan ze lief is. Het volgende moment maken ze zichzelf echter weer compleet belachelijk en is alle ernst verdwenen om plaats te maken voor humor die telkens weer gepast aanvoelt.

Dit alles speelt zich af tegen een achtergrond van politieke intriges tussen verschillende aangrenzende landen die een verleden hebben waar men in de Gazastrook nog van zou schrikken. Geen lichte stof dus, hetgeen andermaal benadrukt wordt door de soms huiveringwekkende beelden die getoond worden van verminkte en gemuteerde mensen. Dat Brotherhood een indruk achter zal laten staat dan ook buiten kijf; hoewel er gruwelijkere animeseries bestaan, zijn het bovenal de contrasten die deze serie boven het gros der anime doen uitstijgen. Het ene moment staat Ed alles en iedereen te vervloeken omdat hij voor de zoveelste keer voor ‘kleintje’ is uitgemaakt, terwijl seconden later de hel losbreekt en de jonge broers geconfronteerd worden met figuren die geen schrijntje menselijkheid tonen in hun daden. De balans tussen deze twee gezichten van de serie grenst aan perfectie: op momenten dat je even denkt dat het weer tijd wordt voor wat actie, breekt er een gevecht los. Vice versa, net als je denkt dat de flitsende beelden je even teveel worden, geven de makers je ademruimte om bij te komen. Op deze wijze blijft de serie boeien, terwijl het uiterst intrigerende plot ervoor zorgt dat je aan het eind van elke aflevering niet kunt wachten de volgende te starten.

Ik zou met alle liefde nog een pagina of drie doorschrijven over al het mooie dat FMA: Brotherhood te bieden heeft, maar de tijd die je zou besteden met lezen kan je beter gebruiken om zelf te kijken naar deze fantastische serie. De onlangs verschenen eerste Blu-ray box van Brotherhood diende als basis voor deze recensie. Hierop werden de eerste 22 afleveringen (totaal 64) van de anime gezet, wat een mooie introductie is voor degenen die net beginnen. De box bevat een leuke variatie aan afleveringen met voldoende informatie over het overkoepelende verhaal (alsook een aantal ‘zijmissies’), om je te doen verlangen naar box 2. Ik raad je dan ook aan zo snel mogelijk de dichtsbijzijnde mediawinkel op te zoeken om in volle High Def-glorie te kunnen genieten van één van de beste animeseries ooit, je euro’s zijn zelden zo goed besteed!

 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...